
امام حسن و امام حسین (ع) در خردسالی بیمار شدند. رسول الله (ص) همراه جمعی از یاران خویش به عیادت آنها آمدند. سپس به علی (ع) فرمودند: ای اباالحسن! خوب است برای شفای دو فرزند خویش، نذری کنی. از این رو، علی (ع)، فاطمه (س) و فضه خادمه، هر سه نذر کردند که در صورت شفای این دو کودک، سه روز «روزه» بگیرند.
در پایان داستان ایثار و فداکاری اهل بیت (ع) آمده است که فرشته وحی الهی نازل شد و فرمود: ای محمد! خداوند با چنین خاندانی به تو تهنیت میگوید. سپس، سوره «هل اتی» را بر او خواند. (27)
خداوند در این سوره، سه صفت آشکار و برجسته این خانواده را- که فاطمه (س) نیز یکی از آنان است- متذکر میشود که عبارت است از :
1. وفای به نذر: «به نذر خود وفا میکنند و از روزی که شر و عذابش گسترده است، بیمناک اند»(28)
2. ایثار: «و غذای خود را با اینکه به آن علاقه و نیاز دارند، به مسکین و یتیم و اسیر میدهند»(29)
3. اخلاص: «ما، شما را فقط به خاطر خدا اطعام میکنیم و هیچ پاداش و سپاسی از شما نمیخواهیم»(30)